Pies w swetrze

Pomimo koszmaru, jakim jest semestr letni, znowu sprowadza mnie na blog arcyważna sprawa. Oczywiście kocia sprawa. Sprawa o imieniu Kropek.

  To jest zdjęcie z Kłodzka, opublikowane wczoraj na FB (Źródło: @D_Daszkowski) Tytuł zdjęcia: światełko nadziei.

       To dzisiaj! Dzisiaj usiadłam i już muszę z siebie wydobyć nowy wpis na światło dzienne! Jestem to winna kochanym, cierpliwym PT Blogo...

 Już miesiąc minął od ceramicznego szału w Bolesławcu i wiem, że wielu P.T. Blogoczytaczy cierpliwie czeka na zdjęcia i relację, a ja w ciąg...

            Tak, mam już urlop! Już trzy tygodnie zleciało. Najpierw rzuciłam się sprzątnąć cały dom, bo kiedy, jak nie na urlopie? W ramach...

 Zaraz będzie o drugiej z planowanych niespodzianek, choć chyba już nieaktualnej ;) Ale zanim o tym, to krótkie sprawozdanie ze zrzutki: Koc...

 Miały być niespodzianki. Już jedna była, a dwie kolejne mam w zanadrzu. A tu całkiem nieoczekiwanie wyskoczyła trzecia! Okropna, paskudna i...

 No to pierwsza z trzech zapowiadanych niespodzianek! Otóż proszę Państwa szanownego to właśnie dzisiaj jest PREMIERA! Premiera książki nasz...

 No i tak, że tak. Poszły na swoje dzieciaki kochane. A to było tak:      Jako pierwszy wystartował Borsuk. Przyjechali mili państwo z synem...

Oczywiście, że byłam.  A ci, co być mieli i nie byli, niech żałują! (foch!)      Bolesławiec był i nas zmył.      Dosłownie. Miałyśmy za sob...

1.        Roztrzepanie tej kobiety jest doprawdy irytujące. Jagnięcina z marchewką na śniadanie dwa dni z rzędu! A co to? My już innych pusz...

       Paskudny rok nam się skończył, a nowy jakoś mnie nie napawa optymizmem. Mimo wszystko, życzę Wam Wszystkiego Najlepszego na ten Nowy ...

No to się przyznam. W Bolesławcu byłam w tym roku już dwukrotnie. Pierwszy raz tak na rozgrzewkę, z rodzoną Cioteczką Aneczką pojechałyśmy...

Długo mnie tu nie było. Bywa. Bywa w życiu większości blogerów, a może każdego blogera, że musi sobie zrobić przerwę. Musi, bo się udusi....

Od kiedy Gucio poszedł na swoje, obiecywałam sobie, że już dość, że chociaż do Świąt nie i w ogóle nigdy więcej. Gucio jak był dzikiem, tak...

Gucio jest pięknym, półrocznym kocurkiem, który trafił do mnie „na oswojenie” z piwnic jednego z wrocławskich osiedli. Miejsce to d...

     Ano siedzę ja sobie w moim wytartym fotelu, o który muszę konkurować na zmianę z Kreską i Tuśkiem, w rozdeptanych kapciach i za dużym p...

Kochani, jak co roku zwracam się do Was o przekazanie 1% podatku na rehabilitację Magdy. Dla przypomnienia o Magdusi, jej cudownych zwierza...

Tobiego poznałam dzięki pani Teresie (czule przez nas nazywanej Tereską, która jest godną następczynią Heni - sąsiadki z naszego poprzednieg...

To imiona naszej ukochanej, czarnej, puchatej, rozmruczanej, rozgadanej, radosnej koteczki. Wyjątkowej dla nas. Pierwszej. Weszła w nasze ...