wtorek, 23 grudnia 2014

Choinko zielona, pachnąca jak las... Choinka inna niż wszystkie - krok po kroku :)



I jak co roku zaczęła się dyskusja... Jaka choinka - prawdziwa, czy sztuczna. Jak co roku wygrała opcja choinki żywej, bo jakoś plastik odbiera nam radość świętowania.
   Problem jednak z prawdziwą choinką polega na tym, że zwykle trzeba wygospodarować na nią więcej miejsca - wszak w lesie rośnie toto jak chce, a nie pod metraż klatki króliczej...


Reasumując rodzinne rozterki wyszło nam, że:
1. każdy chce, żeby była pełnowymiarowa choinka;
2. żywa;
3. nikt nie ma pomysłu, gdzie ją wcisnąć - czyli jak ułożyć naszego domowego puzzla na powierzchni chustki do nosa (areał szumnie zwany mieszkaniem), żeby nie trzeba było wynosić mebli do sąsiadów i żeby szlaki komunikacyjne nadal były dostępne bez wciągania brzucha...

    Trzeba było sięgnąć po alternatywę :) w myśl zasady, że potrzeba matką wynalazków. Dlatego mamy taką oto choinkę:



A oto jak powstawała nasza choinka, dając nam wiele radości w samym procesie tworzenia:

1. na początku były patyki i sznurki - patyki trochę obgryzione, bo CAŁA rodzina brała udział w zdobywaniu surowców:







2. potem próba generalna:


3. następnie nabicie małych gwoździków, żeby było jak powiesić bombki:




4. światełka:

5. w końcu gałązki jedliny i ozdoby - byliśmy w takim szale twórczym, że jakoś dokumentacja tego etapu nie była nam w głowie, dlatego mogę zaprezentować tylko efekt finalny - TA DAM!!!


Jeszcze szybciej choinkowy problem można rozwiązać tak:











5 komentarzy:

  1. Superowa choinka-płaszczak!
    Ja też lubię pachnącą, prawdziwą, zieloną, ale mi szkoda tych wycinanych, dlatego od lat kupujemy drzewko klecone z gałązek.

    OdpowiedzUsuń
  2. Superowa choinka-płaszczak!
    Ja też lubię pachnącą, prawdziwą, zieloną, ale mi szkoda tych wycinanych, dlatego od lat kupujemy drzewko klecone z gałązek.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jestem z siebie do dziś dumna, jak nie przymierzając świnia w pomidorach. Nie dość, że wszystkie meble pozostały na swoich miejscach, choinka jest na tyle okazała, że nie kojarzy się z żałosnym erzacem, to jeszcze konstrukcja na tyle solidna, że planujemy ją wykorzystać wielosezonowo :) U nas czasami gałązki występowały w roli podłaźniczki. No cóż, pod sufitem jeszcze trochę miejsca nam zostało ;)

      Usuń
    2. Jako że jest pełnia lata, weszłam w tego posta i zbaraniałam! Cudna choinka! O moim zachwycie niech świadczy fakt, że przy temperaturze 33 stopni (na plusie!) za oknem, wspomnienie świąt zimowych przychodzi z niemałym trudem ;-)

      Usuń
    3. Duma mą wątłą pierś rozpiera :)))

      Usuń